نامهٔ مرضیه وفا‌مهر به معاونت سینمایی وقت ( سال ۱۳۸۶) و نظرایشان راجع به چیستی و چگونگی روند هنر

Published July 31, 2012 by free shabnamm adadzadeh

 سه‌شنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۱

 

558461 10151142054010281 1062574902 n نامهٔ مرضیه وفا‌مهر به معاونت سینمایی وقت ( سال ۱۳۸۶) و نظرایشان راجع به چیستی و چگونگی روند هنر

 

با درود خدمت جناب آقای جعفری جلوه

معاونت سینمایی و سمعی بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

 

.هر لحظه میلیاردها میلیارد کوآرک در جنبش و تکاپوی خود که تجسم بخشیدن تصوری را دنبال میکنند شکست میخورند و شانس شکل گرفتن و ایجاد پدیده ای نوین را در این هستی بیکران به میلیاردها ذره ی دیگر هدیه میدهند

 

.موجودی خواسته و ناخواسته به عرصه ی هستی گام میگذارد و روند تکاملی و رسیدن به بلوغ جبر تولد اوست

.میلیونها پدیده مسیر زیست خود را به دلایل زیست محیطی و جبر روزگار نیمه کاره رها میکنند و نابود میشوند

 

.امکان زندگی بزرگترین موهبت طبیعت است که اگر به مسیر تکاملی امکانات سوق داده نشود بی تردید ناسپاسی از حرکت جسورانه ی طبیعت و ضدیت با آن است

 

.نشانه ی روند تکاملی و بلوغ چه بسا زمانی آشکار میشود که به دایره ی تأثیر و تأثر گام میگذاریم و راه بازنمایی تأثیر و تأثر تنها و تنها اثرست. شعری، قصه ای، گلی، ابری یا بارانی

 

.همچنان که رودی، علفی و نسیمی راه رشد خویش را تنها و آزادانه پی میگیرند من نیز باور و انتخابم بر اندیشه و تجربه ی مستقل و آزادانه است، بر این اساس فیلمسازی را با سرمایه ی شخصی و فیلم کوتاه ” نبات” شروع کرده و تا کنون ادامه داده ام

 

 

گام نخست با حضور در هفتمین جشنواره ی بین المللی فیلم کوتاه تهران ادامه یافت. در لیست جوایز، فیلم کوتاه”نبات” به دلیل تصویربرداری خلاق برنده ی جایزه ی ویژه ی کداک از طرف هیئت داوران برابر ۹۰ دقیقه نگاتیو ۳۵ میلیمتری از کمپانی شد. جایزه ربوده شد و هرگز به این فیلم نرسید و دیپلم جشنواره به فیلمبردار و اینجانب پس از دو ماه تحویل شد. مسئولان سینمای جوان علت دیرکرد را اشکال خطاطی در دیپلمها اعلام کردند

 

 

.من بدون هرگونه تجربه ی شخصی از محیط فیلم تجربی پخش فیلم را به عهده ی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی گذاشتم. پس از مدتی متوجه شدم در دو جشنواره نام تهیه کننده بدون اطلاع من تعویض شده و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تهیه کننده اثر اعلام شده است نه جیب نه چندان گشاد من

 

 

.بر اساس این تجربه های تلخ فیلمهای بعدی را دیگر در هیچ جشنواره ی دولتی شرکت ندادم.روشن است نبود جشنواره ها و مراکز خصوصی ِ تولید و پخش فیلم کوتاه، مستند و تجربی در ایران هیچ شانسی برای نمایش تولیدات آزاد و غیر سفارشی باقی نمیگذارد و این اجحاف به سینمای مستقل و آزاد است

 

.حضور در چند جشنواره ی خارجی غنیمتی برای ادامه ی مسیر شدنه کافی،چرا که خواست جدی من حضور در سرزمین خودم، ایران است

 

.تابستان امسال به یک کارگاه سینمایی در کنار دو جشنواره ی مستقل به آمریکا دعوت شدم.فرصت را مغتنم دانستم که سرزمین و مردمانی دوردست را ببینم و بشناسم و در محیط سینمایی بیاموزم

 

.اکنون بسیار از گردونه ی هستی سپاسگزارم که توانسته ام روی پای خود بایستم و فیلمهایی هر چند کوتاه بسازم و به آنها باور داشته باشم

 

.دو چندان سپاسگزارم که توانسته ام در مجامع مستقل فرهنگی در جایگاه فیلمسازی از ایران حضور پیدا کرده و چهره ی فرهنگی سرزمینم را جایگزین چهره ی تبلیغاتی آن کنم

 

.صد چندان سپاسگزارم که به سرزمینم ایران بازگشته ام تا به مشکوکین با قدرت تمام بگویم هنوز اگر شک و شبهه ای دارند، مشاور روان درمان توصیه میشود

 

 

و بی شمار سپاسگزارم که دور از دنیای سیاست زندگی فرهنگی و مستقل را تاب آورده ام. اگرچه سخت اما دلپذیر

 

.معترضم به توهین خودسرانه و غیر فرهنگی که در ورود به سرزمینم ایران با آن مواجه شدم و آن ضبط گذرنامه و اعلام ممنوعیت خروج بود و انتظار احضاریه ی دادگاه انقلاب و این ظلم مضاعفی است به فیلمسازی که خودخواسته هرگز از آن وزارت خانه امکان کار و رفاه نگرفته است

 

.معترضم به آنانی که هیچ سفر و تلاش مستقلی را تاب نمیآورند آنهم در این روزها که سفر به دور دنیا شیوه ی دولت ایران است

 

.معترضم به آنانی که با حذف چهره ی فرهنگی ایران صدمه ی جبران ناپذیری به هویت ملی و فرهنگی ایران میزنند

 

.و تمام هستی معترض است به آنانی که سیاهچال تاریکی هستند بر راه زایش و تکامل اثری یااندیشه ای که جریان زندگی با تمام قدرت خواستار آنست و میلیاردها ذره ی شناخته و ناشناخته حامی این زایش بوده و هستند

 

 

.خواستار رسیدگی به امور فیلمهای کوتاه و مستند هستم

.خواستار فضای تنفس برای سینمای غیر سفارشی و مستقل هستم

.خواستار حذف حرکتهای خودسرانه و سودجویانه در عرصه ی سینما هستم

.خواستار برخورد فرهنگی با امور فرهنگی هستم

 

 

بدرود

مهر ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و شش خورشیدی

مرضیه وفامهر

470014 10150958083210281 1337208036 o نامهٔ مرضیه وفا‌مهر به معاونت سینمایی وقت ( سال ۱۳۸۶) و نظرایشان راجع به چیستی و چگونگی روند هنر

مرضیه وفامهر فیلمساز و بازیگر ایرانی فیلم تهران من، حراج و همسر ناصر تقوایی است.
او مدتی به دلیل بازی در فیلم تهران من، حراج که توسط یک کمپانی استرالیایی و به کارگردانی گراناز موسوی در سال ۱۳۸۷ ساخته شده دستگیر شده بود. او از هشتم تیرماه بازداشت و در زندان قرچک ورامین زندانی شد. در دادگاه بدوی به یک سال حبس تعزیری و نود ضربه‌ی شلاق محکوم شد اما دادگاه تجدید نظر حکم دادگاه بدوی را نقض کرد و این منجر به آزادی این هنرمند شد. حکم قطعی صادر شده در این پرونده سه ماه و یک روز زندان و یک میلیون و دویست هزار تومان جریمه‌ی بدل از شلاق بود. مرضیه وفامهر سرانجام در روز سوم آبان ١٣٩٠ بعد از حدود چهار ماه بازداشت موقت، عطف بر همین حکم از زندان آزاد شد. اما همچنان ممنوعیت کار و خروج از کشور وی ادامه دارد. دولت استرالیا به این حکم بدوی دادگاه اعتراض کرده بود.

نامهٔ مرضیه وفا‌مهر به معاونت سینمایی وقت ( سال ۱۳۸۶) و نظرایشان راجع به چیستی و چگونگی روند هنر Source: Sepidedam.Org

http://j.mp/Please-Support-Me-by-Click-HERE http://j.gs/rEY

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: