گفت‌وگو با لیلا حاتمی : «بازیگری» خودِ فیلم است

Published May 20, 2012 by free shabnamm adadzadeh


در شمارۀ جدید مجلۀ فیلم (شمارۀ ۴۴۳، خرداد ۹۱) گفت‌وگوی نیما حسنی‌نسب با لیلا حاتمی منتشر شده با عنوان: «بازیگری» خودِ فیلم است

نیما حسنی‌نسب در مقدمۀ این گفت‌وگو نوشته:

 
متن گفت‌وگو را که خواند اولین حرفش این بود که بعضی جاهایش شبیه حرف زدن خودش نیست. گفت من فلان کلمه را استفاده نمی‌کنم و خیلی دقیق یادش بود کدام کلمه‌هاست که موقع پیاده کردن از واژه‌های معادل استفاده شده؛ می‌گفت مکث‌ها را بگذار باشد،

film443 226x300  گفت‌وگو با لیلا حاتمی : «بازیگری» خودِ فیلم است

تپق‌هایم را دوست دارم و اگر چیزی یادم رفته خب رفته! خلاصه این که خیلی اصرار داشت کاملاً شبیه خودش باشد؛ خودِ خودش. ابایی هم نداشت که بگوید از اینی که هست خیلی راضی‌ست و از خودش همین‌طور که هست خوشش می‌آید، نه آن‌طور که بقیه به تصویر می‌کشند یا رسانه‌ها و گاهی فیلم‌ها تحریف می‌کنند. در روزگاری که همه دل‌شان می‌خواهد یکی دیگر باشند و در شرایطی که اغلب‌مان اصرار داریم آن‌طور که واقعاً هستیم دیده نشویم، این‌همه پافشاری برای حفظ و عرضۀ آنچه واقعاً هست، ویژگی یگانه و کمیاب یکی از بهترین و موفق‌ترین و محبوب‌ترین بازیگران زن سینمای ایران است.

 

در کنار این صداقت دل‌پذیر، جریان گفت‌وگو با لیلا حاتمی -از لحظۀ تماس برای پیشنهاد مصاحبه تا کنترل دقیق و چندبارۀ متن آمادۀ انتشار- نشان از دقت و وسواسی به‌شدت احترام‌برانگیز داشت؛ احترامی که قبل از هر چیز از خودش شروع می‌شود و چنان با دقت تداوم پیدا می‌کند که دیگران چاره‌ای جز ادای آن ندارند. هوش و حساسیت بالا، ترکیب استثنایی سربه‌هوایی و حواس‌جمعی و تناقض عمیق شیطنت و اندوه، تصویر روحیه‌ای خاص را شکل داده که هم‌زمان هم شبیه شخصیت‌های روی پرده است و هم ارتباط چندانی با آنها ندارد؛ سیمای زنی در دوردست اما خیلی نزدیک و آشنا و صمیمی. فقط شرطش این است که به «آن‌چه هست» به‌دقت توجه کنیم، به‌شدت احترام بگذاریم و حرمت حریمی را که برای خودش و حرفه‌ای که عاشقانه دوستش دارد ساخته خدشه‌دار نکنیم.

 

به بهانۀ نمایش نارنجی‌پوش، تداوم موفقیت‌های جدایی نادر از سیمین و اوج‌گیری حضورهای موفق بین‌المللی پای حرف‌هایش نشستم تا رمز و راز این موفقیت همه‌جانبه را از زبان خودش بشنوم. خیلی طول نکشید که احساس کنم شاید رمز و رازی در میان نیست و بعد کمی طول کشید تا مطمئن شوم حتماً رمز و رازی در کار است؛ اما نه آن‌طور که فکر می‌کردم و نه آن شکلی که دنبالش بودم. دنیای بازیگری او در تمام این سال‌ها، واریاسیون‌هایی‌ست روی یک تمِ واحد؛ او همیشه در هر فیلمی می‌کوشد بخشی از وجود خودش را جان ببخشد و تجسم بدهد و تداعی کند. از جایی به بعد فهمیدم جای کوشش بیهوده برای رازگشایی و کشف رمز، بهتر است چشم به بازیِ تماشایی بازیگر ممتاز سینمای ایران بدوزم که دارد نقشی پیچیده و پر رمز و راز را به زیباییِ هرچه تمام‌تر ایفا می‌کند: نقش بازیگر درجه‌یکی به اسم لیلا حاتمی.

گفت‌وگو با لیلا حاتمی : «بازیگری» خودِ فیلم است Source: Sepidedam.Org

http://j.mp/Please-Support-Me-by-Click-HERE http://j.gs/rEY

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: